Partnerem serwisu jest firma M.K.Szuster

Lechowo: kościół p.w. Jana Chrzciciela

2016-11-16 13:48:53 (ost. akt: 2016-11-16 13:43:13)
Lechowo: kościół p.w. Jana Chrzciciela

Autor zdjęcia: Mariola Adela Karpowicz

Nasza fotoreporterka Mariola Adela Karpowicz odwiedza z aparatem fotograficznym zabytkowe kościoły Warmii Północnej i Południowej. Dzisiaj XIV-wieczny kościół w Lechowie.

Lechowo (niem. Lichtenau) - wieś lokowana przez kapitułę warmińską w roku 1326. Już w roku 1343 wspominano w księgach o miejscowym proboszczu. Prawdopodobnie w tym czasie zbudowano tu niewielki kościół murowany z cegły, bez wieży. W roku 1700 rozbudowano świątynię, przedłużając jej korpus o mniej więcej 1/3. Konsekracji ponownej z zachowaniem imienia św. Jana Chrzciciela dokonał w roku 1702 biskup Jan Załuski. W 1724 nakryto nawę pozornym (drewnianym) sklepieniem kolebkowym, a w 1835 roku wybudowano murowaną wieżę w stylu neoromańskim, w miejsce drewnianej, o której wiadomo tyle, że istniała w czasie wizytacji w roku 1623. Pod koniec wieku XIX dobudowano jeszcze prezbiterium, które konsekrował w roku 1899 biskup Andrzej Thiel.
Jest to budowla salowa, murowana z cegły na kamiennej podmurówce. Wejście do kościoła z łukiem półkolistym (neoromańskim) jest dzisiaj przez wieżę, która nie posiada zbyt wielu ozdób, prócz nowszych zegarów z czterech stron oraz długiej wnęki zakończonej łukiem półkolistym, w której umieszczono okna również zakończone takim łukiem. Ponad drzwiami widoczne okrągłe okno. Pod gzymsem zauważyłam też otynkowany fryz, obiegający wieżę ze wszystkich stron. Wieża nakryta jest dachem namiotowym przechodzącym w iglicę, którą wieńczy chorągiewka z datą 1835.

Korpus świątyni z dwuspadowym dachem, dość gęsto poprzedzielany niewielkimi, głęboko osadzonymi oknami, otynkowanymi w obramieniach i zakończonymi półkoliście. Na uwagę zasługuje częściowe otynkowanie budowli (w niektórych miejscach) z wmurowanymi kamieniami polnymi. Podparty jest też ceglanymi i częściowo otynkowanymi przyporami z daszkiem oraz ozdobiony ceglanym motywem, który biegnie pod gzymsem.
Od strony południowej widzimy kruchtę z półkolistym wejściem i drewnianymi drzwiami z żelaznymi, ozdobnymi okuciami.
Szczyt wschodni zakończony jest wieżyczką na sygnaturkę z chorągiewką z datą 1896. Do niego dobudowane jest dość nietypowe prezbiterium, ze skrzydłami wystającymi poza główną część budowli. W części wschodniej, w płytkiej półokrągłej wnęce, umieszczono trzy okna wypełnione witrażami. Ponad nimi ozdobny detal wykonany ze schodkowo ułożonej cegły. U szczytu w okrągłej wnęce chrystogram z datą 1797 - 1897.
Skrzydła prezbiterium, przecięte w połowie otynkowany fryzem, od strony południowej i północnej z identycznym motywem,ale w tym ostatnim zamiast jednego okna są drzwi.
Do wnętrza świątyni zajrzałam przez zamkniętą kratę jedynie okiem obiektywu mego aparatu. Na pierwszym planie widać kręcone kolumny podpierające chór muzyczny. W głębi neoromański ołtarz oraz piękne witraże w prezbiterium. Pod koniec XIX wieku i na początku XX wymieniono tu barokowy wystrój na neoromański, co było częstą tendencją w tamtych czasach. Zostawiono jednakże niektóre elementy starego wyposażenia np. ambonę oraz emporę, czyniąc je tym samym bardziej interesujące.
Kościół w wyniku wielu przebudów nie jest jednolity stylowo. Budowla zatraciła swój pierwotny charakter i dzisiaj pozbawiona jest wyrazu. Można ją znaleźć na trasie Babiak - Pieniężno, jadąc podrzędną droga na północny wschód.
Mariola Adela Karpowicz

Źródło:
Tadeusz Chrzanowski, Przewodnik po zabytkowych kościołach północnej Warmii.


Czekamy na Wasze zdjęcia i opisy pięknych zakątków regionu, kliknij tutaj, aby dodać swój artykuł lub skontaktuj się z nami pod adresem redakcja@naszawarmia.pl.
Zobacz w naszej bazie

Przewodnik lokalny

Zobacz także

Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB

Polecamy