Partnerem serwisu jest firma M.K.Szuster

Dywity: kościół parafialny p.w. Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza

2016-02-02 13:00:53 (ost. akt: 2016-02-02 13:09:14)
Wieża kościoła jest widoczna z daleka

Wieża kościoła jest widoczna z daleka

Autor zdjęcia: Mariola Adela Karpowicz

Dywity (niem. Diwitten) nazwa wsi pochodzi od słowa Dywitzen, co w języku Warmów (pruskiego plemienia), znaczy - Góra Boga. Wieś wzmiankowana w roku 1354, lokowana zaś w 1366, do roku 1772 należała do kapituły warmińskiej.

Mocno ucierpiała w czasie wojen w XV i XVI wieku, a także częstych wówczas klęsk głodu, które zdziesiątkowały ludność. W roku 1688 odnowiono lokację, a w roku 1765 lokacja została nadana po raz trzeci na prośbę sołtysa Jana Kurowskiego.

Pierwsze wzmianki o parafii i stojącej tu świątyni pod wezwaniem Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, pochodzą z roku 1366, ale po tej średniowiecznej budowli (prawdopodobnie drewnianej) w zasadzie nie ma śladu, oprócz pozostawionych czterech dolnych kondygnacji wieży, kiedy to kościół przebudowano w cegle u schyłku wieku XV lub na początku XVI. W roku 1893 rozebrano go i w latach 1894 - 1897, w miejscu średniowiecznego, zbudowano nowy - neogotycki według projektu Fritza Heitmanna z Królewca. Budowę kościoła sfinansowali katolicy z Dywit, co dowodzi ich zamożności. 25 października 1897 roku świątynię konsekrował pod tym samym wezwaniem biskup sufragan Adolf Namszanowski.

Jest to budowla orientowana, trójnawowa, zbudowana z cegły na kamiennej podmurówce. Od zachodu góruje wieża o sześciu kondygnacjach, zaznaczonych otynkowanym fryzem opaskowym w dolnych partiach i przykryta dachem siodłowym. Ciekawostką jest fakt, że każda z czterech górnych kondygnacji jest cofnięta w stosunku do poprzedniej, przez co wieża, niczym piramida, zwęża się ku górze. Ozdobiona jest blendami, czyli ślepymi oknami, zakończonymi ostrołukiem lub podwójnym łukiem. W niszy centralnej blendy stoi rzeźba Najświętszego Serca Pana Jezusa. Powyżej są okna w oprawie schodkowej, zamknięte ostrołukiem, a w zwieńczeniu kątowo ustawione lizeno - sterczyny oraz wąskie blendy. Na samym szczycie, od przodu czterometrowy krzyż, a od tyłu chorągiewka z datą 1894.
Główne wejście zamknięte ostrołukiem, ze szczytem schodkowym i dwoma ustawionymi kątowo lizeno - sterczynami. Nad wejściem w wąskiej niszy jest ceglany krzyż.
Od wschodu prosto zamknięte prezbiterium ze schodkowymi przyporami po bokach, fryzami opaskowymi oraz licznymi blendami, na szczycie zaś sterczynami.
Korpus również bogaty jest w blendy, tynkowane wnęki oraz różnego rodzaju sterczyny.

Okna wzdłuż nawy rozmieszczone naprzemiennie z przyporami, w oprawie tynkowanej, ostrołukowo zamknięte. Wzdłuż całego korpusu biegną aż trzy pasy tynkowanego fryzu.
Od strony północnej oraz zachodniej dobudowane są kruchty również z ozdobnym szczytem, przyporami po bokach oraz ostrołukowym, otynkowanym wejściem.
Do wnętrza kościoła, przez zamkniętą kratę, zajrzałam jedynie okiem mego obiektywu. Wyposażenie kościoła jest jednolite stylowo, wykonane w duchu neogotyckim. Nawa przykryta jest sklepieniem gwiaździstym, sześcioramiennym.
W ołtarzu głównym znajduje się obraz Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz rzeźby apostołów. Ambona zaś wykonana została pod koniec XIX wieku.
Do naw bocznych zajrzeć nie mogłam, nie widziałam też prospektu organowego oraz samych organów z XIX wieku, ponieważ kościół był zamknięty. Mam jednakże nadzieję, że pewnego dnia uda mi się nadrobić zaległości, a wtedy uzupełnię opis i okraszę go fotografiami.
Kościół w Dywitach znajduje się ok. 6 kilometrów na północ od Olsztyna, blisko drogi do Dobrego Miasta i Lidzbarka Warmińskiego. Nie sposób go nie zauważyć.


Mariola Adela Karpowicz

Źródła:
Przewodnik po zabytkowych kościołach południowej Warmii, Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1973;
Piotr Skurzyński, Warmia i polskie Dolne Prusy, Wydawnictwo Region, Gdynia 2012;
Praca zbiorowa, Kościoły i kaplice Archidiecezji Warmińskiej, tom I, Święta Warmia, Kuria Metropolitarna Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 1999;
Ferdinand von Quast, Widoki z Warmii, Historischer Verein fur Ermland, Muzeum Warmii i Mazur, Munster/Olsztyn 2006.



Czekamy na Wasze zdjęcia i opisy pięknych zakątków regionu, kliknij tutaj, aby dodać swój artykuł lub skontaktuj się z nami pod adresem redakcja@naszawarmia.pl.
Zobacz w naszej bazie

Przewodnik lokalny

Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB

Polecamy